Poema titulado Esperta en la sección LA TORRE DE BABEL , de la categoría Tu Mundo Literario :: Publicar Poesía en VERSO; ESPERTA
Con bágoas nos ollos,
ao verte tan lonxe,
lembrámosche agora
pois non che esquecemos
os que andamos fora.
Mais ...
Con bágoas nos ollos, ao verte tan lonxe, lembrámosche agora pois non che esquecemos os que andamos fora. Mais hai xente dentro que che aperta a gorxa e no teu recuncho acóchaste soa. ¡Esperta Galicia e pon sangue novo! Moita xente boa tes no teo pobo para alumar o camiño e saír destas corgas nas que andas a modo.
PITEIRA.-Xosé Casar.
Última edición por PITEIRA; 09/05/2010 a las 10:31
Los poetas inventan, pero no mienten jamás
Piteira.
Con bágoas nos ollos, ao verte tan lonxe, lembrámosche agora pois non che esquecemos os que andamos fora. Mais hai xente dentro que che aperta a gorxa e no teu recuncho acóchaste soa. ¡Esperta Galicia e pon sangue novo! Moita xente boa tes no teo pobo para alumar o camiño e saír destas corgas nas que andas a modo.
PITEIRA.-Xosé Casar.
Galiza está presa por moitas cadeas que, lonxe de afrouxalas, moitos e moitas de quen están dentro, as apretan aínda máis. Un precer ler estas sinxelas letras que encerran un grande sentimento de agarimo.
Un saúdo.
Galiza está presa por moitas cadeas que, lonxe de afrouxalas, moitos e moitas de quen están dentro, as apretan aínda máis. Un precer ler estas sinxelas letras que encerran un grande sentimento de agarimo.
Un saúdo.
Mais esas cadeas hanse de ir oxidando, partindo, morrendo...
Un saúdo, amiga miña, e moitas grazas por o teu comentario.
Los poetas inventan, pero no mienten jamás
Piteira.
Marcadores