Tema: Sentadiña na ventana

por Angel Felibre

Precioso Alba. Me ha encantado leerte. Bicos.

Muchas gracias Angel, gracias por leer mi galleguiño, outro bico pa ti. Alba

por Alba clara

Agora escoito o vento
sentadiña na véntana
quero ver o mundo enteiro
con un sorriso na cara


con un sorriso na cara
coa alma aberta ó mundo
co corazón latexando
por este cambio de rumbo


por este cambio de rumbo
por respirar deste soño
eu non quería deixalo
pero el contoume un conto


contoume que a vida e corta
que os días vanse moi preto
que non queda tempo abondo
para sentir o que eu quero


sentir ¿O que? Pregunteille
el entón botouse a rir
díxome que se miro dentro
eu soa o ei de sentir


entón sentei na xanela
e escoitei asubiar o vento
so sentín a alma suave
e o corazón moi contento


o sorriso nos meus beizos
saíu sen pedir permiso
pensei e dixen ¡A diante!
pois será o que Deus quixo.

Sentín os aires de Galiza nestes versos.

(E lembróume tamen, aínda que non ten que ver, a Lorca na "Casada infiel")


Bicos, Consuelo.
Xosé.

por PITEIRA

Sentín os aires de Galiza nestes versos.

(E lembróume tamen, aínda que non ten que ver, a Lorca na "Casada infiel")


Bicos, Consuelo.
Xosé.

¡¡Hay Xosé!! fasme cada comparación que me saen as cores nas fazulas, pero que che agradezo na alma miña, non conozo ese poema pero vou a buscalo xa mesmo, biquiños e graciñas meu amigo.