Tema: Eu quería ser poeta

por Alba clara

Eu quería ser poeta
pero escribir non sabía,
sabia poñer as letras
pero non facer poesía.


Chorei e chorei calada
po los recunchos fuxida,
con bagoas de sentimento
con pena na alma miña.


Entón un día de choiva
de eses que se fan tristes,
saíu o sol de repente
e nun raiño traia.


Unha fada, a dos soños
que o ver que estaba tan triste,
acercóuseme calada
e díxome cun sorriso.

Non rebusques entre as verbas
se queres facer poesía,
escoita o teu sentimento
abre o corazón, e escribe.


Desde aquela xa non choro
desde aquela só escribo,
deixando os meus sentimentos
aínda que non sexa poesía.

Que sentidas as tuas verbas.
Que difícil parece decir o que un sinte de forma fermosa e clara, e que sinxelo se torna cando escribes coa ialma.
Un bico para ti e estrelas que iluminen o teu camiño