A lÚa chora

**PITEIRA** · 06/11/2010, 05:56

por Alba clara

a lúa chora Xosé por que non lle escribes decote, ahora xa sei por que a vin un día cun sorriso grande, grande e eu sin saber por que sorria hasta ahora. Moi bonito este poema na nosa lingua amorosa ¿Verdade que en galego soa mais dulce? ou e cousa miña
Bueno non o sei... biquiños amigo. Alba

É tan verdade coma que o teu comentario chega ata min como un agarimo.
Biquiños.

**ogul** · 23/06/2011, 10:17

por PITEIRA

Saíu a Lúa chorando
pois non te viu,
e vaise chorando a Lúa
que non durmiu.
Agochada nesa nube
xa non se quere alongar.
Que non a vexan chorando!
Que non a vexan chorar!
Cando te vexa, querida,
cando te vexa chegar,
vaille saír o sorriso,
vaiche deixar de chorar.
Achégate pronto, neniña,
achégate a este lugar
que quero ver esta noite
cheíña de branco luar.

Encantáronme as tuas verbas.
Parece unha cantiga, ten ritmo..
Un bico e estrelas que acompañen as tuas lúas

**cesarfco.cd** · 23/06/2011, 10:31

Podes ver unha peregrinación
unha xornada de aprendizaxe
para a eternidade.

Quen é o poeta?
Quen é o home?

Onde está a resposta ...
Que unha sorpresa!

Liñas Xosé bo.

Moitas grazas por compartir.

Un abrazo.

**PITEIRA** · 25/06/2011, 06:29

por ogul

Encantáronme as tuas verbas.
Parece unha cantiga, ten ritmo..
Un bico e estrelas que acompañen as tuas lúas

Grazas, querida ogul. Dun tempo acó, coas túas verbas dásme ánimo para seguir poñendo as miñas no papel, bo...no procesador de textos...
Biquiños.
Xosé.

**PITEIRA** · 25/06/2011, 06:32

por cesarfco.cd

Podes ver unha peregrinación
unha xornada de aprendizaxe
para a eternidade.

Quen é o poeta?
Quen é o home?

Onde está a resposta ...
Que unha sorpresa!

Liñas Xosé bo.

Moitas grazas por compartir.

Un abrazo.

Agradezo moi especialmente a túa mensaxe.
Unha aperta moi grande, amigo Cesar.
Xosé.