Poema titulado A lÚa chora en la sección LA TORRE DE BABEL , de la categoría Tu Mundo Literario :: Publicar Poesía en VERSO; Saíu a Lúa chorando pois non te viu, e vaise chorando a Lúa que non durmiu. Agochada nesa nube xa ...
A lÚa chora Saíu a Lúa chorando
pois non te viu,
e vaise chorando a Lúa
que non durmiu.
Agochada nesa nube
xa non se quere alongar.
Que non a vexan chorando!
Que non a vexan chorar!
Cando te vexa, querida,
cando te vexa chegar,
vaille saír o sorriso,
vaiche deixar de chorar.
Achégate pronto, neniña,
achégate a este lugar
que quero ver esta noite
cheíña de branco luar.
Los poetas inventan, pero no mienten jamás
Piteira.
Respuesta: A lÚa chora Preciosas letras Xóse me encantas cuando escribes el galego
Poeta, por ser claro, no se es mejor poeta.
Por oscuro, poeta - no lo olvides-, tampoco
Rafael Alberti
Carmen












Respuesta: A lÚa chora A lúa está creciendo. Bien Xosé.
Re: A lÚa chora Precioso, aunque no me haya enterado de todo, el ritmo, la rima, y lo poco que me he enterado,
precioso, muy bonito.
...
No seas tan loco. Sé educado. Sé correcto.
No bebas. No fumes. No tosas. No respires.
¡Ay, sí, no respirar! Dar el no a todos los nos.
Y descansar: morir.
Gabriel Celaya
Re: A lÚa chora a lúa chora Xosé por que non lle escribes decote, ahora xa sei por que a vin un día cun sorriso grande, grande e eu sin saber por que sorria hasta ahora. Moi bonito este poema na nosa lingua amorosa ¿Verdade que en galego soa mais dulce? ou e cousa miña
Bueno non o sei... biquiños amigo. Alba
Marcadores