Poema titulado Congoxas da noite en la sección LA TORRE DE BABEL , de la categoría Tu Mundo Literario :: Publicar Poesía en VERSO; Ouvean os cans na noite pechada, cantan os grilos de escuros valados e aluman a corga, acó e acolá, tenues ...
Congoxas da noite Ouvean os cans
na noite pechada,
cantan os grilos
de escuros valados
e aluman a corga,
acó e acolá,
tenues candeas
que veñen e van.
Eu vou polo medio
e sinto uns pasos
moi preto de min,
e aperto, e apuro,
non sexa que cheguen
denantes que min.
Escura ribeira
que eu hei de pasar,
escuro camiño
á beira do río.
No peito a congoxa
faime apurar
e miro pra diante
pois quero chegar
e verme axiña
nese meu lar.
E aquelas candeas
que van canda min
amansan as feras
e botan de alí
os medos que amosan
no meu camiñar.
E chego por fin,
e pecho a portada.
E fóronse os medos
que andaban comigo,
quedáronse fóra
no escuro camiño
aló na ribeira
na beira do río.
E quedan con eles
ouveos de cans,
os grilos cantando
e tenues candeas
que veñen e van.
Última edición por PITEIRA; 26/02/2011 a las 09:44 Razón: errores ortográficos
Los poetas inventan, pero no mienten jamás
Piteira.
Re: Congoxas da noite cada vez que leo tus poemas en gallego me cuesta un poco traducirlo pero en general entiendo su contenido pero al leerlo me suenan a música y me gustan un abrazo CARMEN
Poeta, por ser claro, no se es mejor poeta.
Por oscuro, poeta - no lo olvides-, tampoco
Rafael Alberti
Carmen
Respuesta: Congoxas da noite Aullan los perros y tu nos dejas un precioso poema.













Re: Congoxas da noite
Me han recordado las aventuras de D. Quijote,
y Sancho Panza, aullan los perros,
cantan los gritos en la noche cerrada...hermosas imágenes
Una delicia de poema, me gusta tu forma de expresarlo.
Me recuerda a la lengua castellana antigua...
como en tu precioso poema "A media noche"
soy una fan de tus poemas, tú escribe y yo voy a leerte,
avisame de tus nuevos escritos, me encanta leerte
Gracias por todo Xosé, besos y tus estrellassss![]()
Mamen/Todos los derechos reservados
"Prohibida la reproducción sin permiso de la autora"
Besé a una rosa y la tiré al mar, recógela en tu corazón y no me olvides jamás.
Mamen.
Mi blog de poesías
http://poesiasdemamen.blogspot.com/
Si tienes más de 75 poemas
publicados en Mundo Poesía
E R E S P O E T A A C T I V O
Comunícamelo por mensaje privado
para que se te dé un reconocimiento.
Re: Congoxas da noite Querido Xosé, la dulzura de tus versos me ha llevado a la niñez (y eso que queda ya lejos) ja ja ja, pero me ha devuelto viejos fantasmas escondidos entre ramas, caminos y aullidos de perros, Pero así y todo me encantó volver, Precioso poema, mis estrellas para el y mi abrazo enorme para un amigo fabuloso. Alba
Re: Congoxas da noite Tu poema me lleva a recordar los veros que ya tiempo atrás leía de Rosalía.
Muy bellos versos estimado Xosé con ese aire melancólico y melodioso que le has dado.
Un abrazo.
Re: Congoxas da noite Los poetas inventan, pero no mienten jamás
Piteira.
Marcadores