• MundoPoesía se ha renovado! Nuevo diseño y nuevas funciones. Ver cambios

Preguntas sin respuestas

Evangelina

Poeta adicto al portal
acero1.jpg

"PREGUNTAS SIN RESPUESTAS"

Hacemos un alto en el camino y nos decimos:
¿Por qué murió nuestro amor, tan intenso?
-La falla ha sido de vos.
-No, tuya, a lo mejor.
¡Qué importa ya..si todo está muerto!!!!

Preguntas sin respuestas sólo quedan de éste amor en conclución.
Las piensas tú..las pienso yo!!!
Pero para qué desenterrar lo que ya está podrido..descompuesto..
cadáveres de sentimientos!!!

No hay nada que hablar..sólo sentimos que fallece y punto!!
Tántas veces se levantó la daga de tu mentira produciendo mil heridas.
El flagelo de la desilusión nos azotó con fuerza tremenda.
La ponzoña venenosa se hundió en lo más profundo del pensamiento..
agonizando nuestro amor con estertores de lamentos y sufrimientos.

Dejémoslo descansar en paz..
hoy solo es...un muerto!!!!
Requien Im Pax !!!!!
 
Sí, son contundentes palabras frente a una situación más contundente todavía.
Gracias por tus palabras, de que te gustara y de estar aquí, acompañándome, besos

Evangelina
 
Buen escrito, hay tanta razon en tus palabras...pk.."el muerto al pozo y el vivo al gozo" y asi es si ya no hay nada para que seguirle moviendo donde ni cenizas quedan a causa de la tempestuosa tormenta...o no?..besos
 
pero que bien..escribes..que bella...historia...plasmada..en su totalidad...pude imaginar...ese momento...en el cual....se preguntaban...lo senti como un pleito..en donde se gritaban...tratando de descubrir..que en realidad..sentian...verdaderamente...te quedo bello!!

besos..

diablito...
 
Tamara: Gracias por leerme y estar aquí, conmigo, me agrada tu visita.
Y sí, ni cenizas quedan jejejejeje y me alegro que fuera así, es más, no es ni olvido, porque el olvido
lo maté! jejejejeje. Besos

Diablito Luna: Me has hecho reir, sabes? adivinaste, fué así, empezamos a culparnos uno a otro
pero que bueno que ese amor ahora tiene su Requiem y yo estoy en PAZ jejeje, besos y me agrada
verte por acá.

Evangelina
 
uy entncs...ke rico..poder vivir...esa...escena.....bueno ni tan rico..porke me imagino..ke no estubo..muy dulce..que digamos..jejeje...pero pues mm..jajaja ya ni yo me entiendo...te seguire..leyendo..

besitos..

diablito...
 
[center:e9dca64150]COMADREEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ufff me desahogue :twisted:

jijiji, pero que poema, el amor un muerto más, asi lo veo yo
como un fragil sentimiento que cuando muere no vuelve a nacer,
tu dirás ¿y la reconstrucción? yo pienso que es como un ser humano
cuando muere se va hacia otro lado al ligual que las personas,y tendrás
que buscar un consuelo para llenar el espacio vacio.
excelente poema, y la foto, "ideal" que quieres que te diga.

rezaré un padre nuestro en latín, para que ese amor viva feliz en otro lado jeje...

"Pater Noster, qui es in caelis,
sanctificétur nomen Tuum,
adveniat Regnum Tuum,
fiat volúntas tua, sicut in caelo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie,
et dimitte nobis débita nostra,
sicut et nos dimittímus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentationem,
sed libera nos a malo."

besosssss comadrita linda ^o^ cuidese, ya la extrañaba,abrazosss



PD : No me diga que diablitodeluna es el padre de mi sobrina :shock:

y tampoco me diga que sigue buscando candidatos para ese corazon, comadre quien la entiende  :shock: xD jijiji
[/center:e9dca64150]
 
Que bueno, que profundo y que material para la meditación.
Cuando sufrimos una desilución , cuando se muere ese amor;
hasta lo nombramos muerto como una manera de recordarlo.
Que descanse en paz, mas en su tumba tiraremos flores de
vez en cuando recordando que una vez vivió con plenitud.
Gracias por compartir estos pensamientos de reflexión.
Abrazos,


DEJAVU
 
Comadreeeeeeeeeeee carajo, carajito, carajote!!! pero por Dios comadre, ya su ahijadita
está grandísima, si la vez, no la conoce jejejejejejeje, comadre, usted nunca me dijo que
era "rezadora", qué calladito se lo tenía jajajaja y déjese de "reconstrución" y de nada, ese
se murió y está bien muerto, he dicho!!! jaaaaaaaa.
Todavía tengo el pasquín colgado de la entrada del pueblo, no sé si es que no saben leer o es
que le tienen miedo a mis perros, vaya usted a saber!
Y no, Diablito luna es sólo eso, un diablo enlunado jajajajaja(oiga, aquí entre nos, será que a él
le da la "regla", lo digo por lo de la luna, no le parece?) ayyyyyyyyyyy qué mala soyyyyyyyyyyyyy jajajajajajajajajajajajajaj.
La sigo queriendo, su ahijada le pide la bendición!

Oye DEJAVU, déjate de "vagamunderías", que yo no voy a comprar flores ni nada, a ese muerto..
que s elo lleve quien no lo trajo jejeje.
Uy sí mi niño, si uno quiere, se va muy profundo en ese escrito, pero una cosa sí te diré,
ese amor muerto, le da la oportunidad de uno matarlo con gusto jejejeje, besos y gracias

Evangelina
 
Mi niña, déjalo que agonice un rato más, así será más doloroso para e´l jejejejeje,
gracias por tu visita y tus palabras, bienvenida a casa que es tu casa, besos

Evangelina
 
Tienes mucha razón Evangelina, ¿para que llorar por algo que ya está muerto? solo hay que dejarlo en paz... creo que tomaré tu poema como consejo :) está muy bien!!! :D

Claire.
 
acero1.jpg

"PREGUNTAS SIN RESPUESTAS"

Hacemos un alto en el camino y nos decimos:
¿Por qué murió nuestro amor, tan intenso?
-La falla ha sido de vos.
-No, tuya, a lo mejor.
¡Qué importa ya..si todo está muerto!!!!

Preguntas sin respuestas sólo quedan de éste amor en conclución.
Las piensas tú..las pienso yo!!!
Pero para qué desenterrar lo que ya está podrido..descompuesto..
cadáveres de sentimientos!!!

No hay nada que hablar..sólo sentimos que fallece y punto!!
Tántas veces se levantó la daga de tu mentira produciendo mil heridas.
El flagelo de la desilusión nos azotó con fuerza tremenda.
La ponzoña venenosa se hundió en lo más profundo del pensamiento..
agonizando nuestro amor con estertores de lamentos y sufrimientos.

Dejémoslo descansar en paz..
hoy solo es...un muerto!!!!
Requien Im Pax !!!!!


Las heridas del corazón parecen no sanar,
la desconfianza se ha vuelto una eterna realidad
si antes nos amamos con premura,
de besos y pasiones nos saciamos
nos hacíamos el amor intensamente...
¿Donde quedó eso ahora?
Si yo te amaba!!
o eso creo,
pero tú si me amabas!!
o eso creí también....
Ahora todo a acabado
mi corazón he lastimado,
no quiero nada ahora,
estoy hastiado y dolido
como fiera de circo...
me siento explotado.


Despues de un tiempo todo pasará
algunos aprenderán y no errarán dos veces
otros, sin embargo volverán a tropesar
y quien sabe.... talvez con la misma piedra.

Un Saludo y Un Abrazo.
 
Ayuda Usuarios

You haven't joined any salas.

You haven't joined any salas.
Atrás
Arriba