PITEIRA
Poeta que considera el portal su segunda casa
Orballo de mañanciña,
cheiro de terra mollada,
verdor daquela herbiña
que a choiva deixou deitada.
Paisaxe mudo de inverno
de folerpas ben estrado,
fumeira urxida do averno
riba dun monte furado.
Andan as Burgas fervendo
o sangue do noso chan,
feitizos andan facendo
meigas que veñen e van.
Nos soños andan á espreita
lembranzas daqueles días
voando de esquerda á dereita,
voando nas noites frías.
Última edición: