Labios dulces (2a parte)

homer

Poeta recién llegado
¿Así que tierno...?
¿Y tú que me haces temblar...?

Como niños balanceándonos con los ojos abiertos...

Cuando veo brotar la sonrisa de tus ojos,
me es imposible dudar que nunca te haya perdido,
ni que nunca te haya encontrado.

Es cómo si siempre hayas estado aquí... Incluso antes de conocerte...
Sabes? Al final me enamoraré... jeje

Hoy ya es mañana Nina, te recuerdo?
Y pasado mañana, lo haré?

No puedo sacarte de mi corazón,
simpre me quedará huella.
Una de bién dulce...



Així que bla...?
I tu que em fas tremolar...?
Com nens balancejant-nos amb els ulls oberts...

Quan veig brotar el somriure dels teus ulls,
m’és impossible dubtar que mai t’hagi perdut,
ni que mai t’hagi trobat.

Sempre has estat aquí, fins i tot abans de coneixe’t...
Saps? Encara m’enamoraré... jeje

Avui ja és demá Nina, et recordo?
I passat demá?

No et puc treure del cor,
Sempre hi haurá la teva empremta,
Una de ben dolça...
 
Entiendo la idea, buena forma de expresarte, sigue por el camino de las letras con el tiempo los sentimientos siempre guiarán tu corazón

idem
 
Es la parte dos y esta tambien bueno esta parte amigo,Mis saludos sinceros

desde mi perú

EDU
 

MundoPoesía se mantiene gracias a la publicidad y al apoyo (opcional) de nuestra comunidad.

♥ Hacer una donación
Atrás
Arriba