Adrián González Diez
Poeta recién llegado
Acólleme a néboa xunto ao lume.
Veño baleiro pero cheo...
cheo de bondade e irmandade.
Baleiro de odio...
odio "xustificado"
cara aos crimes atroces
que o ser humano está a executar
neste preciso momento.
Hei de romper en anacos
o vicio dese círculo;
e algúns pensarán que estou tolo
por non odiar as bombas
nin as armas...
nin o odio.
A este cume sen paisaxe
chego baleiro para encherme,
e a néboa fálame
do que non se ve.
O corazón ama á terra
coa que é un...
dou grazas ao universo
por este momento
que non ten prezo.
A loucura do sistema
que negocia con morte
enceguece o corazón da xente
con papel de cores...
con diñeiro.
Afástome do odio e do diñeiro;
do meu,
xa non podo.
Veño baleiro pero cheo...
cheo de bondade e irmandade.
Baleiro de odio...
odio "xustificado"
cara aos crimes atroces
que o ser humano está a executar
neste preciso momento.
Hei de romper en anacos
o vicio dese círculo;
e algúns pensarán que estou tolo
por non odiar as bombas
nin as armas...
nin o odio.
A este cume sen paisaxe
chego baleiro para encherme,
e a néboa fálame
do que non se ve.
O corazón ama á terra
coa que é un...
dou grazas ao universo
por este momento
que non ten prezo.
A loucura do sistema
que negocia con morte
enceguece o corazón da xente
con papel de cores...
con diñeiro.
Afástome do odio e do diñeiro;
do meu,
xa non podo.