• Nuevo Hazte Mecenas sin publicidad, blog propio, y apoya la poesía en español. Mi Libro de Poesía · Métrica Española (beta)

Airiños (versión)

  • Iniciador del tema Iniciador del tema Pili Martí
  • Fecha de inicio Fecha de inicio
P

Pili Martí

Invitado
Airiños frescos do mar
e aires secos da terra,
que baten o noso ceo
levaidme de novo a ela.

Eu non quero mais traballos
e tampouco novas festas,
nas morriñas do meu norte
deixei fillos, prados, xestas,
e a casiña dos meus pais
na veira da miña aldea.

Airiños levaidme cedo
pois eu morro...lonxe de ela.

Mi modesto recuerdo a Rosalía de Castro.


Pili Martí.
 
Última edición por un moderador:
Hola Pili, toda una delicia tu poema
versionando uno escrito por la gran Rosalía.
Sin duda hablas con la añoranza de la tierra querrida
y a la que todos los ausentes de ella desean volver.
Besos y un abrazo.
 
Airiños frescos do mar
e aires secos da terra,
que baten o noso ceo
levaidme de novo a ela.

Eu non quero mais traballos
e tampouco novas festas,
nas morriñas do meu norte
deixei fillos, prados, xestas,
e a casiña dos meus pais
na veira da miña aldea.

Airiños levaidme cedo
pois eu morro...longe de ela.

Mi modesto recuerdo a Rosalía de Castro.


Pili Martí.
Tan solo un comentario es lonxe no longe, por lo demás bien "felicidades"
 
Eladio, ya sabes que la palabra morriña (añoranza), va asociada a muchos gallegos que emigraron.
Un abrazo. Pili
 
Gracias amigo del norte, que no se pierda un idioma tan bonito, vosotros debeis mantenerlo.
Biquiños. Pili Martí
 
Eu creo que non se perderá, teño faltiñas e ainda escribo no idioma, adiante Troto. Biquiños.
 
Última edición por un moderador:
Airiños frescos do mar
e aires secos da terra,
que baten o noso ceo
levaidme de novo a ela.

Eu non quero mais traballos
e tampouco novas festas,
nas morriñas do meu norte
deixei fillos, prados, xestas,
e a casiña dos meus pais
na veira da miña aldea.

Airiños levaidme cedo
pois eu morro...lonxe de ela.

Mi modesto recuerdo a Rosalía de Castro.


Pili Martí.
Ayyy Pili, me encanta Rosalía de Castro y tus versos me traen el recuerdo de su melancólica y bella poesía, hace tiempo estuve evisitando su casa en Galicia, el jardín o huerto donde escribía sus versos, ayyy cómo he disfrutado leyéndote. Besazos querida amiga, con cariño y con admiración.
 
Gracias Lomita alguien que escribe como tu, ha de apreciar la tierna y enamorada poesía hacia su tierra, de Rosalía de Castro.
Y en gallego me despido.
Biquiños miña pequena.
Pili Martí
 
Airiños frescos do mar
e aires secos da terra,
que baten o noso ceo
levaidme de novo a ela.

Eu non quero mais traballos
e tampouco novas festas,
nas morriñas do meu norte
deixei fillos, prados, xestas,
e a casiña dos meus pais
na veira da miña aldea.

Airiños levaidme cedo
pois eu morro...lonxe de ela.

Mi modesto recuerdo a Rosalía de Castro.


Pili Martí.
Poema cheo de ternura e morriña.
Con agarimo
Alfonso Espinosa
 
O idioma ten encanto a sua poesía e divina.
Biquiños.
 
Airiños frescos do mar
e aires secos da terra,
que baten o noso ceo
levaidme de novo a ela.

Eu non quero mais traballos
e tampouco novas festas,
nas morriñas do meu norte
deixei fillos, prados, xestas,
e a casiña dos meus pais
na veira da miña aldea.

Airiños levaidme cedo
pois eu morro...lonxe de ela.

Mi modesto recuerdo a Rosalía de Castro.


Pili Martí.
Querida amiga: Precioso y entrañable poema nos compartes. Una gozada su lectura. Felicitaciones. Con mi abrazo.
 
Airiños frescos do mar
e aires secos da terra,
que baten o noso ceo
levaidme de novo a ela.

Eu non quero mais traballos
e tampouco novas festas,
nas morriñas do meu norte
deixei fillos, prados, xestas,
e a casiña dos meus pais
na veira da miña aldea.

Airiños levaidme cedo
pois eu morro...lonxe de ela.

Mi modesto recuerdo a Rosalía de Castro.


Pili Martí.

Buenos días Pili:

Primero decirte, que ya el hecho que hagas homenaje a Rosalía de Castro, ya es de mi agrado y del poema, no se me da bien esa lengua, pero he alcanzado a entender, algo de que no más trabajos ni fiestas, que el aroma fresco de la tierra te llevan con ella, algo asi, jajajajaja. Perdona mi traducida y escueta sobre tan lindo poema.

Un abrazo.
 
Gracias Lesmo me complace que te haya gustado en el dulce idioma de mi padre y que me toca a mí también.
Biquiños (besitos)
 
Luci por supuesto que lo has entendido muy bien, pues la madre no quiere estar lejos de su tierra.
Rosalía sólo se sintió gallega y dijo estas palabras. "Castellanos de castilla,( tratade ben os galegos)" tratad bien a los gallegos.
Al igual que mi padre siempre dijo "yo gallego y nada más", como yo en mi caso "catalana
sólo", y hay que respetar este profundo amor a la "patria chica", la primera, para muchos
la única.
Un abrazo Luci y gracias. Pili
 
Última edición por un moderador:

MundoPoesía se mantiene gracias a la publicidad y al apoyo de nuestros Mecenas.

✦ Hazte Mecenas

Sin publicidad · Blog propio · Apoya la poesía en español

Atrás
Arriba