1. Invitado, ven y descarga gratuitamente el cuarto número de nuestra revista literaria digital "Eco y Latido"

    !!!Te va a encantar, no te la pierdas!!!

    Cerrar notificación

Viendo entradas en la categoría: Galicia

  • lesmo



    Canzón de cuna pra Rosalía


    ¡Érguete miña amiga,

    que xa cantan os galos do día!
    ¡Érguete miña amada,

    porque o vento muxe, como unha vaca!

    Os arados van y vén
    dende Santiago a Belén.

    Dende Belén a Santiago
    un anxo ven en un barco.
    Un bardo de prata fina
    que trai a dor de Galicia.

    Galicia deitada y queda
    transida de tristes herbas.
    Herbas que cobren teu leito
    e a negra fonte dos teus cabelos
    Cabelos que van ao mar
    onde as nubens teñen seu nidio pombal!

    ¡Érguete miña amiga,
    que xa cantan os galos do día!
    ¡Érguete miña amada,
    porque o vento muxe, como unha vaca!


    Federico García Lorca


    Romaxe de Nosa Señora da Barca

    ¡Ay rauda, rauda, rauda
    da Virxen pequena
    e a súa barca!


    A Virxen era pequena
    e a súa coroa de prata.
    Marelos os como bois
    que no meu carro a levaban.

    Pompas de vidro traguían
    a choiva pol-a montana.
    Mortas e mortos de néboa
    pol-as congostroas chegaban.

    ¡Virxen, deixa a túa cariña
    nos doces ollos das vacas
    e leva sobr`o teu manto
    as froles da amortallada!

    Pol-a testa de Galicia
    xa ven salaiando a i-alba.
    A Virxen mira pra o mar
    dend`a porta da súa casa.

    ¡Ay rauda, rauda, rauda
    da Virxen pequena
    e a súa barca!


    Cantiga do neno da tenda

    Bos aires ten unha gaita
    sobre do Río da Prata
    que a toca o vendo do norde
    coa súa gris boca mollada.
    ¡Triste Ramón de Sismundi
    Aló na rúa Esmeralda,
    basoira que te basoira
    polvo d`estantes e caixas.
    Ao longo das rúas infindas
    os galegos paseiaban
    soñando un val imposíbel
    na verde riba da pampa.
    ¡Triste Ramón de Sismundi!
    Sinteu a muñeira d`ágoa
    mentres sete bois de lúa
    pacían na súa lembranza.
    Foise pra veira do río,
    veira do Río da Prata
    sauces e cabalos núos
    crevan o vidro das ágoas.
    Non atopou o xemido
    malencónico da gaita,
    non viu o inmenso gaiteiro
    coa frolida d`alas;
    triste Ramón de Sismundi,
    veira do Río da Prata,
    viu na tarde amortecida
    bermello muro de lama.

    Federico García Lorca


    Noiturno do adoescente morto

    Imos silandeiras orela do vado
    pra ver ô adoescente afogado.

    Imos silandeiras veiriña do ar,
    antes que ise río o leve pro mar.


    Súa i-alma choraba, ferida e pequena
    embaixo os arumes de pino e d`herbas.

    Agoa despenada baixaba da lúa
    cobrindo de lirios a montana núa.

    O vento deixaba camelias de soma
    na lumeira murcha da súa triste boca.

    ¡Vinde mozos loiros do monte e do prado
    pra ver o adoescente afogado!

    ¡Vinde xente escura do cume e do val
    antes que ise río o leve pro mar!

    O leve pro mar de curtiñas brancas
    onde van e vên vellos bois de ágoa.

    ¡Ay, cómo cantaban os albres do Sil
    sobre a verde lúa, coma un tamboril!

    ¡Mozos, imos, vinde, aixiña, chegar
    porque xa ise río m`o leva pra o mar!

    Federico García Lorca


    Danza da lúa en Santiago

    ¡Fita aquel branco galán,
    olla seu transido corpo!

    É a lúa que baila
    na Quintana dos mortos.

    Fita seu corpo transido
    negro de somas e lobos.

    Nai: A lúa está bailando
    na Quintana dos mortos.

    ¿Quén fire potro de pedra
    na mesma porta do sono?

    ¡É a lúa! ¡É a lúa
    na Quintana dos mortos!

    ¿Quén fita meus grises vidros
    cheos de nubens seus ollos?

    ¡É a lúa! ¡É a lúa
    na Quintana dos mortos!

    Déixame morrer no leito
    soñando con froles dóuro.

    Nai: a lúa está bailando
    na Quintana dos mortos.

    ¡Ai filla, co ar do céo
    vólvome branca de pronto!

    Non é o ar, é a triste lúa
    na Quintana dos mortos.

    ¿Quén brúa co-este xemido
    dimenso boi melancónico?

    Nai: É a lúa, é a lúa
    na Quintana dos mortos.

    ¡Si, a lúa, a lúa
    coronada de toxos,
    que baila, e baila, e baila
    na Quintana dos mortos.

    Federico García Lorca

    Madrigal á cibdá de Santiago

    Chove en Santiago
    meu doce amor.
    Camelia branca do ar
    brila entebrecida ó sol.
    Chove en Santiago
    na noite escura.
    Herbas de prata e de sono
    cobren a valeira lúa.
    Olla a choiva pola rúa,
    laio de pedra e cristal.
    Olla o vento esvaído
    soma e cinza do teu mar.
    Soma e cinza do teu mar
    Santiago, lonxe do sol.
    Agoa da mañán anterga
    trema no meu corazón.

    Federico García Lorca
    A Anamer y E.Fdez.Castro les gusta esto.
  • lesmo
    Una lengua incandescente

    Una lengua incandescente
    lamiendo, a la tierra mía,
    terrorífica y caliente,
    tras de sí deja vacía.
    Cuando el rojo en la montaña
    se sube a lomos del viento
    aviva su andar violento
    con una inclemente saña.
    Ruge la fiera en la fronda
    ansiando la destrucción,
    macabra, cruel y honda
    trae la desesperación.


    Nota: El fuego rodeó la ciudad donde vivo hace un tiempo. Se oían gritos de desesperación en las cadenas humanas que formamos para transportar unas gotas de agua que apenas servían para apagar los focos más pequeños. De madrugada, al fin, llegó la lluvia tras el huracán que avivaba los múltiples fuegos encendidos por unos terroristas implacables. Escribí estos versos de rabia contenida.
  • lesmo
    A mi amigo Domingo el de Guzmán
    gran aficionado al campo y a las tierras
    burgalesas de Caleruega, Covarrubias,
    Santo Domingo de Silos, Hacinas, y otros parajes
    con los que entra en íntima unión más veces
    de las que él desearía.


    El Sil soñaba ser Miño

    Ovillejo

    Bajo una bóveda añil
    el Sil
    que encañonado bajaba,
    ¡soñaba!,
    con la sonrisa de un niño
    ser Miño.
    Corriente, cascada, armiño
    era el color de la espuma,
    y entre piedra, viña y bruma
    el Sil soñaba ser Miño.

    Salvador González Moles
    A E.Fdez.Castro, Luis Adolfo y Eratalia les gusta esto.